JEF
DENYN :
Jef
Denyn, de zoon van de legendarische Adolf
Denyn, zag het daglicht op 19 maart 1862.
25 jaar later, op 1 januari 1887, volgde
hij zijn vader op als stadsbeiaardier. Nochtans
was hij toen niet aan zijn proefstuk toe.
Doordat zijn vader de laatste jaren met
gezichtsproblemen kampte en de muzieknoten
haast niet meer kon lezen, was hij reeds
vele malen voor zijn vader ingevallen. Op
12 januari 1894 overleed Adolf Denyn. Onder
impuls van Jef Denyn ontstonden in 1892
de maandagavondconcerten. Een evenement
dat je als het toenmalige Maanrock kan bestempelen:
speciale treinen werden ingelegd om de toeschouwers,
die van heinde en verre kwamen, naar Mechelen
te brengen.
Jef Denyn bleef ook steeds op de barricades
staan om een Mechelse beiaardschool uit
de grond te stampen. In 1912 leek dit even
te lukken en geraakten de onderhandelingen
uit het slop, maar het uitbreken van de
eerste wereldoorlog gooide roet in het eten.
Naar aanleiding van zijn 35-jarig jubileum
als stadsbeiaardier kreeg Jef Denyn in 1922
een blijvend aandenken. De toen zestigjarige
Jef kreeg een hergoten klok waarop zijn
afbeelding prijkt. Het opschrift liegt er
niet om: "Aan de grooten beiaardier
Jef Denyn - het bewonderend volk - 1912".
Nu de oorlogsjaren voorbij waren werd voor
Jef Denyn een droom werkelijkheid: de langverwachte
beiaardschool opende haar deuren. Onder
de eerste afgestudeerden bevond zich in
1932 ook Staf Nees, een man die later nog
van zich zou laten horen. Nog hetzelfde
jaar schopte hij het reeds tot stadsbeiaardier,
toen Jef Denyn er de brui aan gaf. Staf
Nees was toen al wel zeven jaar hulpbeiaardier.
2 oktober is een zwarte bladzijde voor de
beiaard. Nadat Jef Denyn aan het Mechelse
station ten val komt, overlijdt hij nog
diezelfde dag aan zijn verwondingen.
De beiaardwereld bleef verweesd achter.
Naar
boven
STAF NEES :
Deze
opvolger van Jef Denyn gaf reeds sinds 1924
les in het Lemmensinstituut. Hij vervolmaakte
zich als orkestleider, lesgever, organist
en composeerde ook zijn eigen stukken.
Vanaf 1914 stond hij als directeur
aan het roer van de beiaardschool. Het was
ook onder zijn bewind dat de school de titel
"Koninklijke" verkreeg en kon
uitbreiden met een oefenbeiaard in het torentje
van het Hof van Busleyden. Talent zit bij
beiaardiers kennelijk in het bloed. Naast
Adolf en zijn zoon Jef Denyn, maakte ook
Vic Nees, de zoon van Staf, carrière als
koorleider en componist. Op 25 januari 1965
overleed Staf Nees, voor de deur van zijn
mentor. De bekende Mechelse toondichter
Gaston Feremans droeg zijn oratorium Het
bronzen hart op aan Staf Nees.
Het bronzen hart is een ode aan onze toren
met zijn beiaard.
Naar
boven
PIET
VAN DEN BROECK :
De
enige Nederlander die zich ooit Mechels
stadsbeiaardier mocht noemen. Geboren op
6 maart in Chaam, vertrok hij op 18-jarige
leeftijd naar Mechelen om er les te volgen
aan het Lemmensinstituut.
Nadat hij in 1938 afstudeerde gaf hij les,
om in 1945 ook de vierjarige opleiding aan
de Koninklijke Beiaardschool succesvol te
voltooien. Nadat Staf Nees stierf, kreeg
Piet in 1965 de titel van stadsbeiaardier.
In datzelfde jaar trad hij eveneens in de
voetstappen van Staf Nees door directeur
van de Koninklijke Beiaardschool te worden
en de taak van koorleider op zich te nemen
bij de plaatselijke kunstkring Edgard Tinnel.
Pas op 31 maart 1981 ging hij op pensioen
als beiaardier en directeur van de beiaardschool.
Naar
boven
JO
HAAZEN :
Niet iedereen weet dit, maar deze beiaardier is eigenlijk geen geboren
en getogen Mechelaar. In een kroostrijk
gezin van maar liefst 9 kinderen, werd hij
als eerste geboren op 24 december 1944.
Daar attendeerde hij het plaatselijk conservatorium.
Toen hij Staf Nees leerde kennen volgde
hij bij hem pianoles aan het Lemmensinstituut.
Staf Nees nam Jo Haazen onder zijn vleugels
en motiveerde hem om ook aan de Koninklijke
Beiaardschool les te volgen. De 20-jarige
knaap studeerde in juni 1965 af met onderscheiding.
Hij keerde terug naar thuishaven Antwerpen
en maakte van zijn beiaardrecitals een evenement
waardoor menig Antwerpenaar zijn naam nog
steeds kent.
13 jaar later wordt Jo Haazen écht Mechelaar:
sinds 1 september 1981 tot 2010 bekleedde hij de functie
van stadsbeiaardier én directeur van de
Koninklijke Beiaardschool.
Naar
boven
EDDY
MARIEN : STADSBEIAARDIER
Deze
beiaardier werd in 1962 geboren
en kreeg de piano en de beiaard met de paplepel
mee van zijn stiefvader Jef Rottiers.
Later beëindigde hij zijn pianostudies
in het Mechelse Muziekconservatorium en
schaafde hij aan zijn techniek in de Internationale
Hogeschool voor Beiaardkunst. In dit instituut
is hij vandaag de dag docent. Eddy Mariën
mag zichzelf ook "Meester in Muziek"
noemen, deze titel behaalde hij immers aan
het Leuvense Lemmensinstituut. Vanaf 1986 was hij adjunct-beiaardier en sinds 2010 beiaardier van
Mechelen.
In Leuven, Halle en Meise is hij eveneens
beiaardier. Door zijn toedoen kan Meise
nu pronken met een compleet nieuwe beiaard.
Ook op internationale wedstrijden gooide
Eddy hoge ogen: in 1987 werd hij laureaat
op de vermaarde Koningin Fabiolawedstrijd
en op de internationale beiaardwedstrijden
in Nijmegen (1989) en Berlijn (1991) kwam
hij zelfs als winnnaar uit de bus.
Naar
boven
ADJUNCT
- BEIAARDIERS VAN 1948 - 2005
De
toegenomen aantal beiaardconcerten en de
verplichtingen als directeur van de beiaardschool,
zorgden ervoor dat de functie van adjunct-beiaardier
in het leven werd geroepen.
De stadsbeiaardier kon deze uitgebreide
functie immers niet meer alleen aan. In
augustus 1948 werden Piet van den Broeck
en Eugeen Uten aangesteld als adjunct. Nog
geen jaar later, op 1 mei 1949, ruilde Uten
onze beiaard voor die van Brugge, waar hij
stadsbeiaardier werd. Uten werd op 1 oktober
1950 vervangen door Gaston Van Den Berg.
Na bijna 30 jaar dienst week hij op 14 april
1979 uit naar de beiaard van Lier. Als vervanger
werd op 1 juli 1979 gekozen voor Gustaaf
Van Der Weyden, die eind 1986 plaats maakte
voor Eddy Mariën.
Naar
boven
|